چون به ره می بینمش، بی خود تظلم می کنم

شهر پرغوغا شود چونان که ماهی بگذرد

روزم از هجران سیه شد آفتاب من کجاست؟

تا به سویم در چنین روز سیاهی بگذرد

همچو مظلومی که به روی پادشاهی بگذرد

ای که در عشق بتان لاف صبوری می زنی

صبر کن تا زین حکایت چندگاهی بگذرد