ای که در عشق بتان لاف صبوری می زنی

تا به سویم در چنین روز سیاهی بگذرد

چون به ره می بینمش، بی خود تظلم می کنم

همچو مظلومی که به روی پادشاهی بگذرد

صبر کن تا زین حکایت چندگاهی بگذرد

نگذرد، گر سال ها باشم به راهش منتظر

ور دمی غایب شوم، آن دم چو ماهی بگذرد