نگذرد، گر سال ها باشم به راهش منتظر

همچو مظلومی که به روی پادشاهی بگذرد

ای که در عشق بتان لاف صبوری می زنی

صبر کن تا زین حکایت چندگاهی بگذرد

ور دمی غایب شوم، آن دم چو ماهی بگذرد

با وجود آن که آتش زد مرا در جان و دل

دل نمی خواهد که سویش دود آهی بگذرد