ور دمی غایب شوم، آن دم چو ماهی بگذرد

ای که در عشق بتان لاف صبوری می زنی

صبر کن تا زین حکایت چندگاهی بگذرد

نگذرد، گر سال ها باشم به راهش منتظر

با وجود آن که آتش زد مرا در جان و دل

دل نمی خواهد که سویش دود آهی بگذرد

ساقیا لب تشنه مردم کاش بر من بگذری