سررشته اش به حلقه موی تو می کشد

دانی چرا به دامنت آویخته دلم؟

خود را به این بهانه به کوی تو می کشد

صاحب دلی که یافت سررشته مراد

فارغ ز بوی غالیه جعد سنبلم

خاطر به جعد غالیه بوی تو می کشد

ای ترک مست این همه سنگ جفا مزن