فارغ ز بوی غالیه جعد سنبلم

خود را به این بهانه به کوی تو می کشد

صاحب دلی که یافت سررشته مراد

سررشته اش به حلقه موی تو می کشد

خاطر به جعد غالیه بوی تو می کشد

ای ترک مست این همه سنگ جفا مزن

بر دل شکسته ای که سبوی تو می کشد