اهل عیش ند هلالی، همه رندان لیکن

غم از آن ست که: امروز چرا غافل شد؟

شب وصل تو هلالی قدح از دست نداد

مگر از جام لبت بیخود و لایعقل شد؟

زان میان گوشه اندوه مرا منزل شد