به بزم دیگران، دامن کشان تا کی توان رفتن؟

خدا را چاره دل کن که این مسکین به جان آمد

بیا ای سرو گلزار جوانی را غنیمت دان

که خواهد نوبهار حسن را روزی خزان آمد

به سوی عاشقان هم گاه گاهی می توان آمد

حیاتی یافتم از وعده قتلش، بحمدالله!

که ما را هرچه در دل بود او را بر زبان آمد