به امیدی که در پای سگانت جان برافشاند

ببر این کوه محنت را که بر دل ها گران آمد

کمند زلف لیلی می کشد از ذوق مجنون را

که از شهر عدم بی خود به صحرای جهان آمد

هلالی، نقد جان در آستین بر آستان آمد