آه! از آن چشم که چون سوی من افگند نگاه

نگسلد رشته جان من از آن سرو بلند

این چه نخلی ست که دارد برگ جان پیوند؟

چاک ها در دلم از خنجر مژگان افگند

گر دهم جان به وفایش نپسندد هرگز

آه! از آن شوخ جفاپیشه دشوارپسند!