چاک ها در دلم از خنجر مژگان افگند

نگسلد رشته جان من از آن سرو بلند

این چه نخلی ست که دارد برگ جان پیوند؟

آه! از آن چشم که چون سوی من افگند نگاه

گر دهم جان به وفایش نپسندد هرگز

آه! از آن شوخ جفاپیشه دشوارپسند!

گر نگیرد ز سر لطف کرم دست مرا