من که باشم که تو گویی سخن همچو منی؟

گوییا از گل و سنبل چمنی ساخته اند

خوش بخند ای گل بستان لطافت، که تو را

بر گل از غنچه خندان دهنی ساخته اند

مردم از بهر دل من سخنی ساخته اند

می کنم کوه غم از حسرت شیرین دهنان

از من، این سنگ دلان، کوه کنی ساخته اند