آن مه، از روی کرم، سوی هلالی مایل ست

مردم بد مست را آن به که لایعقل کنند

گر به عمری گوید از من با رقیبان یک سخن

صد سخن گویند و از یاد منش غافل کنند

آه! اگر اغیار سوی دیگرش مایل کنند