من ندانم کین بلا را تا به کی خواهم کشید؟

چون که بگذشتی تو اشک من روان شد از پیت

عزم پابوس تو دارد، هر کجا خواهد رسید

می کشم بار غم از هجران و این کوه بلاست

وه! چه پیش آمد، هلالی، کان غزال مشک بوی

ناگهان از من رمید و با رقیبان آرمید؟