هلالی چون تو درویشی و آن مه خسرو خوبان

نمی گیرد قراری، تا دل من در قرار آید

فزون از داغ نومیدی بلایی نیست عاشق را

مبادا کین بلا پیش من امیدوار آید

تو را از عشق او فخریت و او را از تو عار آید