کجا بی درد را از دردمندان یاد می آید؟

نمی دانم چه بی رحمی ست آن سلطان خوبان را

که هرگه داد خواهم بر سر بیداد می آید

رقیبا گر تو را اندیشه ما نیست معذوری

طفیل بندگان، من هم قبول افتاده ام گویا

که از هر جانب آواز مبارک باد می آید

عجب خاک فرح ناک ست کوی می فروشان را!