سبزه خط تو، هرچند که بر می آید

در فقای سپر سینه به جانست دلم

که چرا تیر تو اول به سپر می آید؟

سبزه نورسته بود خوب ولی خوب ترست

شب ز فریاد هلالی سگت افغان برداشت

کین چه غوغاست که شب تا به سحر می آید؟