حال ما و فتنه چشم تو می دانند که چیست

تا بگویم آن چه در شب های تنهایی کشید

می کشند از داغ سویت خردمندان شهر

آن چه مجنون بیابان گرد صحرایی کشید

هر که روزی غارت ترکان یغمایی چشید

بنده آن سرو آزادم که بر رخسار گل

خال رعنایی نهاد و خط زیبایی کشید