پر شد از این کنار، جهان، تا به آن کنار

من زارم و تو زار دلا یک نفس بیا

تا هر دو در فراق بنالیم زار زار

از بس که ریخت گریه خون در کنار من

در روزگار هجر تو روزم سیاه شد

بر روز من ببین که چه ها کرد روزگار

چون دل اسیر توست، ز کوی خودش مران