بر روز من ببین که چه ها کرد روزگار

از بس که ریخت گریه خون در کنار من

پر شد از این کنار، جهان، تا به آن کنار

در روزگار هجر تو روزم سیاه شد

چون دل اسیر توست، ز کوی خودش مران

دل داریی کن و دل ما را نگاه دار

کام من از دهان تو یک حرف بیش نیست