دل داریی کن و دل ما را نگاه دار

در روزگار هجر تو روزم سیاه شد

بر روز من ببین که چه ها کرد روزگار

چون دل اسیر توست، ز کوی خودش مران

کام من از دهان تو یک حرف بیش نیست

بهر خدا که لب بگشا، کام من بر آر

چون خاک شد هلالی مسکین به راه تو