کیش بتان کافری ست، مذهب ایشان ستم

صبرم ازو کم ترست، دردم ازو بیش تر

عشق تو اندیشه را سوخت، که رسوا شدم

ور نه کس از من نبود عاقبت اندیش تر

و آن بت بد کیش من از همه بد کیش تر

غمزه زنان آمدی. سوی هلالی به ناز

سینه او ریش بود، آه که شد ریش تر