ناله می کردم، سگ کویت به فریادم رسید

زان که دل تنگ ست و آسان بر نمی آید نفس

یار رفت ای دل چه سود از ناله شبگیر تو؟

صاحب محمل فراقت دارد از بانگ جرس

من سگ کویی کز آن جا آید این فریادرس

پیش رخسار تو دل در سینه دارد اضطراب

همچو آن مرغی، که باشد موسم گل در قفس