همچو آن مرغی، که باشد موسم گل در قفس

ناله می کردم، سگ کویت به فریادم رسید

من سگ کویی کز آن جا آید این فریادرس

پیش رخسار تو دل در سینه دارد اضطراب

گر دل و جان هلالی ز آتش غم سوخت سوخت

بر سر کوی تو گو: هرگز مباش این خار و خس