که از آن دست که او می کشدم می رویم

در پس آینه طوطی صفتم داشته اند

آن چه استاد ازل گفت بگو می گویم

من اگر خارم و گر گل چمن آرایی هست

دوستان عیب من بی دل حیران مکنید

گوهری دارم و صاحب نظری می جویم

گر چه با دلق ملمع می گلگون عیب است