آن تن پاک از لطافت هست چون آب حیات

چون روا دارد کسی بار زره بر گردنش؟

خوش نباشد در قبای آهنین آن سیم تن

ای خوش آن روزی که بینم در ته پیراهنش!

غالبا موج همان آب ست شکل جوشنش

حیف باشد زخم تیر او بر چشم دشمنان

چشم زخم دوستان بادا نصیب دشمنش!