چشم زخم دوستان بادا نصیب دشمنش!

آن تن پاک از لطافت هست چون آب حیات

غالبا موج همان آب ست شکل جوشنش

حیف باشد زخم تیر او بر چشم دشمنان

نعل بر شکل هلالی پای اسبش بوسه زد

کاشکی بودی هلالی نیز لعل توسنش!