سزد که جامه جان را قبا کند از شوق

که از گل و سمن آزرده می شود بدنش

هزار تازه گل از بوستان دمید ولی

یکی ز روی لطافت نمی رسد به تنش

هزار یوسف مصری به بوی پیرهنش

تبارک الله ازین سبزه ای که تازه دمید!

به دامن سمن و بر کنار یاسمنش