که عمری نیم بسمل باشم و بر خاک درغلتم

به هر پهلو که می افتم به پهلوی سگت شب ها

نمی خواهم کز آن پهلو، به پهلوی دگر غلتم

بدان در وقت بسمل از تو می خواهم چنان زخمی

به امیدی که روزی بر سرم آید سگ کویت

در آن کو هر شبی تا روز در خون جگر غلتم

چنان زار و ضعیفم در هوای سرو بالایی