گر مرا حشمت کونین میسر می شد

همچنان کشته تیغ دو دمت می بودم

گر به سررشته مقصود رسیدی دستم

دست در سلسله خم به خمت می بودم

همچنان بنده خیل و حشمت می بودم

چون مریضی که دلش مایل صحت باشد

عمرها طالب درد و المت می بودم