خمیده باد قد من ز غصه همچو هلالی

که در مطالعه صفحه جمال تو باشم

چو پایمال تو گشتم سرم بلند شد آری

چه سربلندی از این به که پایمال تو باشم

اگر نه مایل ابروی چون هلال تو باشم