گفتم به دلق زرق بپوشم نشان عشق

با من چه کرد دیده معشوقه باز من

می ترسم از خرابی ایمان که می برد

محراب ابروی تو حضور نماز من

غماز بود اشک و عیان کرد راز من

مست است یار و یاد حریفان نمی کند

ذکرش به خیر ساقی مسکین نواز من