تا با تو سنگ دل چه کند سوز و ساز من

نقشی بر آب می زنم از گریه حالیا

تا کی شود قرین حقیقت مجاز من

بر خود چو شمع خنده زنان گریه می کنم

زاهد چو از نماز تو کاری نمی رود

هم مستی شبانه و راز و نیاز من

حافظ ز گریه سوخت بگو حالش ای صبا