هم مستی شبانه و راز و نیاز من

بر خود چو شمع خنده زنان گریه می کنم

تا با تو سنگ دل چه کند سوز و ساز من

زاهد چو از نماز تو کاری نمی رود

حافظ ز گریه سوخت بگو حالش ای صبا

با شاه دوست پرور دشمن گداز من