ببیندت و دیدن ورا روی نیست

همی برگرد گونه گونه نگار

کند در نهان هرچه رای آیدش

رسد بی زمان هرکجا شایدش

کشد کوه و همسنگ یک موی نیست

تن او را به کردار جامه است راست

که گر بفکند ور بپوشد رواست