مکن به چشم حقارت نگاه در من مست

مزن به پای که معلوم نیست نیت او

بیا که دوش به مستی سروش عالم غیب

نوید داد که عام است فیض رحمت او

که نیست معصیت و زهد بی مشیت او

نمی کند دل من میل زهد و توبه ولی

به نام خواجه بکوشیم و فر دولت او