بجوشید پولادش اندر پرند

چنان با دلش مهر در جنگ شد

که برجانش جای خرد تنگ شد

بماندش دو گلنار خندان نژند

دو گویا عقیق گهرپوش را

که بنده بدش چشمۀ نوش را

به می درسرشت وبه در در شکفت