بر جوی منشین و جایی چنین

ندارد بجز من دگر دلستان

وز او مرمرا هست فرمان روا

که جفت آن گزینم کم آید هوا

بدین باغ ما اندرآی و ببین

که گر رای می داری و می گسار

همت می بود ، هم بت مشک سار