کزینسان نشست از شهان در خورد

همی دید کش فر و برزکییست

ولیکن ندانستش از بن که کیست

به دل گفت شاهیست این پر خرد

ز لولو و بیجاده بگشاد بند

برآمیخت شنگرف و گوهر به قند

به جم گفت می دوست داری مگر