نر و ماده کاوان ابر یکدیگر

نپیموده بد شاه با ماه جام

که جفتی کبوتر چو رنگین تذرو

به دیوار باغ آمد از شاخ سرو

به کشی کرشمه کن و جلوه گر

فروهشته پر گردن افراخته

چو نایی دم اندر گلو ساخته