مگر پوزش آوردمی هم به جای

به من دادی این تیر و چرخ اندکی

کز این دو کبوتر بیفکن یکی

که تا من فکندی یکی را ز پای

دلارام را بر رخ از شرم کی

سمن لاله شد لاله لولو ز خوی

شدش خستو آن ماه و خواهش نمود