ز تیر و کمان چون بپرداختند

همان نیز دریافت جم کاو چه گفت

گشاد از کمان بر کبوتر خدنگ

تنش چون نشانه فرو دوخت تنگ

به نوی ز می کار بر ساختند

همه غم به باده شمردند باد

به جام دمادم گرفتند یاد