همه غم به باده شمردند باد

تنش چون نشانه فرو دوخت تنگ

ز تیر و کمان چون بپرداختند

به نوی ز می کار بر ساختند

به جام دمادم گرفتند یاد

ز شادی همی در کف رود زن

شکافه شکافنده گشت از شکن