بت گلرخ از کار جمشید کی

به جام دمادم گرفتند یاد

ز شادی همی در کف رود زن

شکافه شکافنده گشت از شکن

در اندیشه رفته همی خورد می

به ناسفته سی در که پیوسته داشت

همی سفته بیجاده را خسته داشت