کی نامور گفت کای ماهروی

چرا غم خوری و اشک باری همی

مگر میزبانت دلارای نیست

به نزدیک ما امشبت رای نیست

نه مردم بود هرکه نندیشد اوی

گرستن به هنگام با سوز و درد

به از خندۀ نابهنگام سرد