فزون زان ستم نیست بر رادمرد

که از کتف مارست و از چهره دیو

که داند کنون کاو بماند ار بمرد

بدرید شیر ار پلنگش ببرد

که درد از فرومایه بایدش خورد

بر بخردان مرگ والا سران

به از زندگانی بدگوهران