که درد از فرومایه بایدش خورد

که داند کنون کاو بماند ار بمرد

بدرید شیر ار پلنگش ببرد

فزون زان ستم نیست بر رادمرد

بر بخردان مرگ والا سران

به از زندگانی بدگوهران

ولیکن چنین است چرخ از نهاد