که روزی بود دیدنت روزیم

نگار تو اینک بهار منست

برین پرنیان غمگسار منست

همین بود کام دلفروزیم

تراام کنون گر پذیری مرا

بر آیین به جفت گیری مرا

دهم جان گر از دل به من بنگری