همانند بس یابی این مردمان

ستاره همی ریخت بر گرد ماه

جهاندار گفت ار تو را جم هواست

نی ام من، وگر مانم او را رواست

ولیکن درستی نباشد همان

نه هر آهوی را بود مشک ناب

نه از هر صدف در خیزد خوشاب