نخواهد کسی خویشتن را زیان

کرا بخت فرخ دهد تاج و گاه

چو خرسند نبود ، درافتد به چاه

همه کس پی سود باشد دوران

ز بس لابه و مهر و سوگند و پند

ازو ایمنی یافت شاه از گزند

چنان دان که هود اندران روزگار